Psychoterapia nastolatków w Warszawie
Pracuję z nastolatkami od 14. roku życia.
Okres dorastania to czas wielu zmian- w relacjach, emocjach, sposobie myślenia o siebie i o przyszłości. Coraz ważniejsze stają się własne wybory, relacje z rówieśnikami i potrzeba większej niezależności.
Czasami pojawia się przy tym dużo napięcia, lęku, smutku albo poczucie zagubienia. Psychoterapia może być miejscem, w którym można bezpiecznie o tym rozmawiać i lepiej zrozumieć, co się dzieje.
Mam za dużo emocji albo trudno mi je zrozumieć
Lęk, smutek, złość albo napięcie bywają bardzo silne. Czasami trudno nad nimi zapanować albo zrozumieć, skąd się biorą.
Nie czuję się dobrze ze sobą
Często się krytykujesz, porównujesz z innymi albo masz poczucie, że nie jesteś wystarczająco dobra lub dobry.
Relacje z innymi są trudne
Możesz czuć się samotnie, doświadczać odrzucenia, mieć trudności w bliskich relacjach albo zastanawiać się, czy naprawdę pasujesz do innych.
Nie zawsze łatwo powiedzieć, co właściwie jest nie tak. Czasami pojawia się konkretny problem, a czasami po prostu od dłuższego czasu czujesz, że jest Ci trudno i nie bardzo wiesz, co z tym zrobi ć.
Kiedy jest Ci trudno
Szkoła i przyszłość zaczynaja przytłaczać
Oceny, matura, wybór studiów czy oczekiwania wobec przyszłości mogą powodować dużo stresu i obaw, czy sobie poradzisz.
Trudno mi dogadać się z rodzicami
Potrzebujesz więcej niezależności, ale rozmowy z rodzicami często kończą się konfliktem, napięciem albo poczuciem, że się nie rozumiecie.
Wycofuję się i coraz mniej rzeczy mnie cieszy
Masz mniej ochoty spotykać się z ludźmi, trudno Ci zabrać się za codzienne sprawy albo rzeczy, które wcześniej były ważne, przestają dawać satysfakcję.
Dorastanie – między bliskością a niezależnością
Większa niezależność nie oznacza, że przestajesz potrzebować bliskości, wsparcia czy poczucia bezpieczeństwa. Możesz chcieć decydować o sobie, a równocześnie obawiać się reakcji rodziców, odrzucenia przez innych albo tego, czy poradzisz sobie samodzielnie.
W tym czasie szczególnie ważne staja się też relacje z rówieśnikami i pierwsze bliskie związki. To, jak widzą Cię inni, może mieć duże znaczenie dla tego, jak zaczynasz myśleć o sobie.
Jak wygląda psychoterapia nastolatka
Na spotkaniach możesz mówić o tym, co jest dla Ciebie ważne – o relacjach, emocjach, szkole, rodzinie czy o tym, jak myślisz o sobie. Nie musisz jednak przychodzić z gotową lista problemów ani od razu wiedzieć, o czym chcesz rozmawiać.
Nie musisz też od pierwszego spotkania opowiadać o wszystkim. Zaufanie i poczucie bezpieczeństwa w relacji z terapeutą budują si stopniowo.
A co z rodzicami?
Ponieważ nie masz jeszcze 18 lat, rodzice uczestniczą w procesie konsultacji. Jednocześnie ważne jest dla mnie, żebyś miał lub miała własną, bezpieczną przestrzeń do rozmowy.
Wspólnie ustalamy, jak będzie wyglądał kontakt z rodzicami – jak często będą zapraszani na spotkania i jakie informacje będą im przekazywane. To, o czym rozmawiamy podczas indywidualnych spotkań terapeutycznych, pozostaje poufne. Wyjątkiem są sytuacje związane z Twoim bezpieczeństwem.
Pierwsza konsultacja z nastolatkiem
Na pierwszą konsultację zapraszam nastolatka z rodzicami. Spotkanie trwa 90 minut i składa się z dwóch części.
01
Rozmowa wspólna
Pierwszą część spotkania przeznaczamy na wspólna rozmowę z nastolatkiem i rodzicami. Rozmawiamy o powodach zgłoszenia oraz o tym, jak każde w Was widzi obecna sytuację.
02
Rozmowa z nastolatkiem
Część spotkania odbywa się bez rodziców. To czas na indywidualna rozmowę z nastolatkiem o tym, jak on sam rozumie swoją sytuację, czego doświadcza i czego potrzebuje.
Pierwsza konsultacja pomaga lepiej zrozumieć sytuację nastolatka i zastanowienie się, jaka forma pomocy może być odpowiednia. Samo spotkanie nie oznacza jeszcze decyzji o rozpoczęciu psychoterapii.